In de afgelopen jaren heb ik talloze gesprekken mogen voeren met medewerkers, leidinggevenden en organisaties. Geen enkel verhaal was hetzelfde. En toch zie ik steeds weer dezelfde inzichten terugkomen. Mensen komen met verschillende vragen. De één loopt vast in het werk, de ander twijfelt over een volgende stap of zoekt meer balans. Soms speelt stress een rol, soms een conflict of een gebrek aan werkplezier.
Goed werkgeverschap gaat over veel meer dan goede arbeidsvoorwaarden. Het zit ook in de manier waarop je aandacht hebt voor de mensen die bij je werken.
Leidinggevenden spelen een belangrijke rol bij duurzame inzetbaarheid. Niet omdat zij alle antwoorden hoeven te hebben, maar omdat zij vaak als eerste signalen opvangen. Een medewerker die minder energie heeft. Iemand die stiller wordt dan anders. Of juist iemand die steeds harder gaat werken.
Bij coaching denken veel mensen nog steeds aan een medewerker die is vastgelopen. Maar juist daarvoor kan coaching van grote waarde zijn. Niet omdat er iets mis is met iemand. Juist omdat iemand zich wil blijven ontwikkelen, nieuwe inzichten wil opdoen of opnieuw wil onderzoeken wat nodig is om met plezier en energie te blijven werken. Coaching is geen laatste redmiddel. Het kan juist een investering zijn in duurzame inzetbaarheid.
Niet iedere medewerker die vastloopt, meldt zich ziek. Soms blijft iemand gewoon iedere dag naar het werk gaan. Van buiten lijkt er weinig aan de hand. Maar van binnen kan het anders voelen. Het werk kost steeds meer energie. De motivatie neemt af. Iemand doet wat nodig is, maar haalt er weinig voldoening meer uit.
